Mięsień trójgłowy łydki – zginacz czy prostownik?

Rozpoczynamy kolejny tydzień, oczywiście od kawowej dawki anatomii. Wyspaliście się? To atlas w rękę, siądźcie wygodnie i bierzemy się za analizę tematu.

Tytułowy mięsień trójgłowy łydki (m. triceps surae) to tak naprawdę dwa mięśnie o podobnym przebiegu i wspólnym ścięgnie piętowym przyczepiającym się do guza piętowego.

Pierwszy i większy z nich, to mięsień brzuchaty (m. gastrocnemius). Przyczepia się on na powierzchni podkolanowej kości udowej – głowa przyśrodkowa powyżej nadkłykcia przyśrodkowego, głowa boczna analogicznie, do nadkłykcia bocznego. Część jego włókien zatapia się w torebce stawowej. Mięsień brzuchaty mniej więcej w połowie goleni gwałtownie przechodzi w płaskie ścięgno piętowe, znane, jako ścięgno Achillesa.

Brzuchaty przykrywa „całym sobą” swojego mniej popularnego współpracownika. Mięsień płaszczkowaty (m. soleus) przyczepia się nieco niżej niż brzuchaty (poniżej stawu kolanowego), co zabiera mu pewną tytułową funkcję. Rozpatrujemy jednak funkcję obu mięśni, jako jednostki, więc zastanówmy się chwilę, jakie możliwości ma ta drużyna.

Oczywiście zgina stopę podeszwowo. Odwraca i przywodzi stopę. Brzuchaty zgina też kolano, a płaszczko waty w pewnych sytuacjach je… Prostuje. Jako, że jest przyczepiony poniżej stawu kolanowego, przy ustabilizowanej stopie i pochyleniu goleni do przodu, np. podczas przysiadu, bierze udział w cofaniu goleni w tył podczas wstawania. Czyli prostuje kolano. Moim zdaniem śmiało można dopisać mięsień trójgłowy łydki do niedawno rozważanej przez nas grupy mięśni, które same dla siebie są antagonistami.

Przez Was wystygła mi kawa…

Maciej Duczyński

Podobne wpisy

Potrzebujesz pomocy specjalisty?

Pozwól nam pomóc sobie i swojemu ciału. Do zobaczenia!