Skalp indian, czyli czepiec ścięgnisty z ekipą

Wyobraź sobie cienką lecz solidną błonę leżącą na samym szczycie czaszki. Błona ta nie jest przytwierdzona do kości czaszki lecz do skóry, od jej wewnętrznej strony. Jej rozciągnięcie możliwe jest poprzez napięcie mięśni, które znajdują się od czterech stron. Oczywiście wcześniej wspomnianą błoną jest cienkie i szerokie rozcięgno nazywane czepcem ścięgnistym (galea aponeurotica), a jego położenie zależne jest od mięśni przyczepiających się do niego i do kości czaszki. Głównym mięśniem, który ustala pozycje czepca scięgnistego jest mięsień potyliczno-czołowy (musculus occipitofrontalis), od przodu możemy zlokalizować brzusiec czołowy tego mięśnia, od tyłu brzusiec potyliczny. To one są właśnie głównymi napinaczami czepca. Od boków natomiast znajduje się miesień skroniowo-ciemieniowy (musculus temporoparietalis) i jego znaczenie jest dużo mniejsze.

Mięsień potyliczno-czołowy to mięsień dwubrzuścowy (brzusiec tylny-potyliczny, przedni-czołowy), gdzie każdy z brzuśców jest parzysty i w ma kształt czworoboku. Brzusiec potyliczny przyczepia się do kresy karkowej najwyższej i zachodzi aż na wyrostek sutkowaty, gdzie następnie płynnie wtapia się w czepiec ścięgnisty. Brzusiec czołowy rozpoczyna się na skórze brwi i gładzizny, następnie biegnie ku górze i na wysokości guzków czołowych kończą się i również płynnie wtapia się w czepiec.

Po stronie bocznej zlokalizować można mięsień skroniowo-ciemieniowy. Jest to mięsień szczątkowy i często jego funkcja ogranicza się do bycia. Jednak jak już jest to na pewno przyczepia się do czepca i do powierzchni wewnętrznej chrząstki małżowiny usznej. Bądź tylko do czepca.

W dużej mierze czynnością tych mięśni jest ustalenie czepca ścięgnistego w konkretnej pozycji, tak żeby włosy spokojnie mogły sobie rosnąć (dużo lepiej im się rośnie na skórze nad czepcem, niż na skórze nad mięśniami). Brzusiec potyliczny mięśnia potyliczno-czołowego ma stałe konkretne napięcie i rzadko kto ma nad nim kontrolę, choć jest to możliwe. Dzięki stałemu napięciu brzuśca potyliczego czepiec jest w określonym położeniu i brzusiec czołowy kurcząc się staje się mięśniem mimicznym. Potrafi on unieść brwi do góry i zmarszczyć czoło tworząc poziome linie na skórze czoła, co jest wyrazem pewnych emocji.

Wszystkie wspomniane mięśnie są bardzo cienkie, płaskie i położone bezpośrednio pod skórą, razem nazywane są mięśniem naczasznym (epicranius). Wyobraźcie sobie, że cały mięsień naczaszny z jakiegoś powodu jest nadmiernie napięty. Sprawa to, że cały czepiec ścięgnisty mocno przylega do kości czaszki utrudniając przepływ krwi w naczyniach pomiędzy czepcem a czaszką. Może być to przyczyna choćby bólu głowy. Mam nadzieję, że tym zdaniem zachęciłem Was do pracy z tą strukturą, jeżeli nie robiliście jeszcze tego to zachęcam.

Technika pracy czepcem ścięgnistym. Pociągając równomiernie za włosy odciągamy skórę, wraz z czepcem od czaszki.
Technika pracy z czepcem ścięgnistym. Pociągając równomiernie za włosy odciągamy skórę, wraz z czepcem od czaszki.

Patryk Sobotka

Podobne wpisy

Potrzebujesz pomocy specjalisty?

Pozwól nam pomóc sobie i swojemu ciału. Do zobaczenia!